تبليغاتX
آتمن
ادبیات
 

با تو گفتنم آسان نیست

رازیست عشق

نهفته در تاریکخانه ی ذهن

و تو را توان آن نخواهد بود، دریابیم

                                                     جز آنکه عاشق باشی.

بدان

        مخاطب من ، ای عشق

طپش بی صدای قلب

                                     در نبض زندگی

چراغ خانه ی من

در خلوت تو ،خاموش می شود.

 

این است باورم

خواهی آمد

و تقابل بودن با نبودن

                               را خواهی شکست

با یک جمله ،یک کلام

                                 "عشق"

و زبان من به اعتراف

                                 یارا نخواهد بود

بگذار بگذرم .

***

باورم

             توهم ذهن است

می گذری

                 شرمگین و سرافکنده

عاشق منم

و تو

           چه بیچاره بوده ای.

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386ساعت 7:50  توسط صابرنباتی | 

 

 

مي دانم از پس اين همه سال

هنوز دل نگران نر گس هاي توي حياطي .

سفارششان را هزار بار هم كرده باشي

تا نيامده اي و عيدي مرا نداده اي

             از لج تو هم كه شده

              مي روم تمام نرگس ها را مي چینم .

مي آورم سر سفره هفت سين

              و مي گذارم كنار قاب عكس ات

              همانجا كه دو نرگس شهلايت دلواپس تنهائي منند

                                                                                              "مانی مقدم"

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم تیر 1386ساعت 8:15  توسط صابرنباتی | 

 

مرمر پستان تو

کنده به خارای کوه

تیشه فرهاد شد

نقش زن آه تو

 

***

سلسله ی زلف ؛ ریخت

تا کمر کوه عشق

غمزه ی چشمت ولی

بسته شد و اشک ریخت

 

***

قصه ی هجران تو

قصه ی سنگ است و کوه

وصل به عمق زمین

ریشه ی این رنج تو

 

***

زمزمه ی کوه شد

شرشر هر قطره اشک

کس نشنید و ندید

جاری و سیلاب شد

 

 5 تیر 86 – پای سراب کوه بیستون

+ نوشته شده در  جمعه هشتم تیر 1386ساعت 10:52  توسط صابرنباتی |