بر فراز زمینی بایر ایستاده ام

ودر اندیشه ی آنم

که کرت های تشنه را ،درنوردم.

از پله های منجمد پایین می آیم

از بلندای نیمه روشن

در امتداد آرامش

آیینه ها به انتظار ایستاده اند

و در کشاکش این انبساط سبز

از پشت یک "واژه" به من می نگری

                                                ای شوکت بی انتها

رمزی است میان من و تو.

***

باریکه ای از آب رونده

آرام آرام

در سرزمین موعود پیش می رود

و زیر لب زمزمه می کند:

"به مقصد ابدی ،از روزنه ی حیات عبور کنید "

نه به آواز تو نیازم هست
نه به گلی
که یاد بود مرا
در کرت تنهایی ها
شکوفه می کند
تنها تر از همیشه
"دل نگران اطلسی های توی حیاطم"
که از پساپس این هوای مه آلود
نادیده حضورم را
به خورشید
تعبییر می کنند.

جمعه 16 شهريور1386 ساعت: 17:51

عبارت داخل گیومه از مانی مقدم است

                   روشن نموده بود

                                            شرم نگاهت

                                                                در بزم لاله ها

و ترنم سرخ لبانت

سازی بود

که هزار سمفونی نا سروده را

ترانه ای می ساخت

تنها برای من .

سرشار کن مرا

از روشنایی و شعر

امشب خواهم آمد

پای هیمه ی روشن

زیر چتر شب

در آغوشت خواهم خفت

و

رنجی ناشکفته را

در دلت

           شکوفه خواهم داد.

         ***

کنار پرچین

دختر از انتظار

شب از انتظار

                      می سوزند

و

خاکستر اجاقشان

  در باد

             آواره می شود.